Koh Phangan’dan herkese merhaba

Koh Phangan’dan herkese merhaba

Yolda olanlar bilir yasadigimiz, tecrube ettigimiz duygular daha yogundur. Acisi da tatlisi da daha derindir. Uzakta olmak, yalniz olmak zordur. Tek basiniza kalirsiniz hissetiginiz o derin duygularla… Su aralar uzakta olmanin zorluklarini daha derin hissediyorum. 1 hafta icinde once aile dostumuz Hasan Amca’yi, sonra tertemiz kalpli aslan Dayimi ve cocuklugumun en guzel anilarinin gectigi mahallede cocukluk arkadaslarim Turkay ve Ilkay’in biricik anneleri Hamiyet Teyze’yi kaybettigimizi ogrendim. Epeydir icinde oldugum yolculugun zaman zaman aci kirilmalarini hissetsem de bu seferkiler daha aci oldu. Icimdeki fay hatlari bir bir kiriliyor. Kimi zaman kucuk artcilarla kimi zaman daha derin sarsintilarla. Degisiyor, baskalasiyorum. Tum bunlar olurken tasidigim duygusal yukleri de fark ediyorum. Kizginlik ya da kirginlik… Tasidigim fiziksel yuklerden cok daha agir, cok daha yorucu. Kayiplari yasarken aslinda her birimizin ne kadar kiymetli oldugunu fark ediyorum. 3 kurusluk dunyada her seyin gelip gecici oldugunu bir kez daha gosteriyor hayat. Ve diyor ki bana kimseye kizgin veya kirgin olma. Birak. Affet ve af dile. Elimden geleni yapiyorum. Ve simdi daha hafiflemis hissediyorum. Olum en buyuk ders derler ama 1 gun sonra ayni kosturmacaya doneriz kolayca. Bugun hayatinizda kendiniz icin guzel bir sey yapin. Kizgin ya da kirgin oldugunuz insanlari arayin. Sadece 1 dk. Gec olmadan, pisman olmadan. Affedin ya da af dileyin. Duygusal yuklerinizi atin. Daha cok sevin, daha cok sarilin. Inanin bundan daha kiymetlisi yok. Hepiniz iyi ki varsiniz ve hep olun. ? Sevgiyle…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir